دست آموزش و پرورش در جیب معلمان

وقتی کسری ۴ هزار میلیارد تومانی آموزش‌وپرورش در
اسفند ۹۵ را در کنار افزایش محدود بودجه آن در سال ۹۶ می‌گذاریم، توئیت
«دانش آشتیانی» پس از کسب رأی اعتماد از مجلسی‌ها مبنی بر اینکه «دست یاری
به سوی یکایک فرهنگیان عزیز در سراسر ایران دراز می‌کنم» بیشتر یادآوری
می‌شود.

حل مشکلات معیشتی و حقوق فرهنگیان از جمله شعارهایی است که
سکوی پرتاب مناسبی برای دولت‌ها و وزرا محسوب می‌شود و قول‌های مساعد در
زمینه جلب رضایت قشر فرهنگی، وعده همیشگی و البته بی‌سرانجام شده است.

با
روی کار آمدن دولت یازدهم نیز نه‌تنها گرهی از مشکلات معلمان باز نشد و
گلایه‌های آنان همچنان ادامه داشت، بلکه حاصل سال‌ها سرمایه‌گذاری قشر
فرهنگی در صندوق ذخیره هم دود شد و به آسمان رفت.

قبل از این نیز
تجمعات صنفی معلمان معترض رو به روی مجلس تا جایی ادامه یافت که بالاخره
وزیر وقت را در آستانه استیضاح قرار داد، اما همزمان با قوت گرفتن طرح
استیضاح فانی، ‌وزیر به تکاپو افتاده است تا طرح رتبه‌بندی معلمان را به
عنوان یکی از وعده‌های خود و در جهت ارتقای حقوقی معلمان مطرح کند.

قرار
بر این بود که طرح رتبه‌بندی معلمان به صورت مرحله به مرحله (پلکانی) در
سه فاز طی سال‌های ۹۴، ۹۵ و ۹۶ اجرایی و باعث ترمیم حقوق فرهنگیان شود. پس
از کش‌و قوس‌های فراوان در مهر ۹۴ نظام رتبه‌بندی معلمان اجرایی شد و بر
خلاف تمامی خبر‌سازی‌های رسانه‌ای وزیر و همکارانش، عملاً آنچه تحت عنوان
نظام رتبه‌بندی معلمان اجرا شد با نظام رتبه‌بندی که پیشتر از آن صحبت
می‌شد و در سند تحول بنیادین نیز به آن اشاره شده بود، تفاوت بسیاری داشت.

درد ناتمام رتبه‌بندی معلمان

اینچنین
طرح رتبه‌بندی معلمان هم از همان طرح‌های بی‌سرانجامی شد که نه‌تنها اجرای
ناقص آن کمکی به مطالبات معیشتی قشر فرهنگی نکرد، بلکه علاوه بر دلسردی
معلمان، این قشر را ناراضی‌تر از قبل کرد؛ چراکه بازی رسانه‌ای وزیر و دولت
یازدهم برای آنان بر ملا شد.
در انتها هم آنچه قبل از رفتن وزیر در
چند ماه منتهی به پایان دولت یازدهم باقی ماند، تنها شرمندگی بود که گفت:
«معلمان به‌رغم اینکه در بین کارمندان دولت از بالا‌ترین میزان باسوادی
بهره‌مند هستند، متأسفانه برابر شأن و منزلتشان از حقوق و رفاه برخوردار
نیستند و من از این جهت شرمنده معلمین هستم.»

بعد از رفتن وزیر
قبلی، بازهم امید به وعده‌های «دانش آشتیانی» به عنوان وزیر جدید، قشر
فرهنگی را امیدوار کرد؛ چراکه از همان ابتدا رأی اعتماد مجلس را بار سنگینی
بر دوش خود معرفی کرد و در صفحه توئیترش نوشت: «دست یاری به سوی یکایک
فرهنگیان عزیز در سراسر ایران دراز می‌کنم تا بتوانیم در راه اصلاح و بهبود
وضع آموزش و پرورش کشور قدمی مؤثر برداریم.»

کلاغ شوم صندوق ذخیره فرهنگیان

وی
که در بدو ورود خود به وزارتخانه، ‌واقف بر حاکم شدن رنج قشر فرهنگی به
دلیل هدر رفت سال‌ها پس‌انداز آنان در صندوق ذخیره فرهنگیان بود، اولویت
اول این وزارتخانه را در چند ماه باقی مانده به پایان دولت، رسیدگی به
مسائل صندوق ذخیره فرهنگیان معرفی کرد.
دانش آشتیانی در حالی بیان کرد
«اجازه نمی‌دهم ریالی از حقوق معلمان از بین برود» که هر روز خبر جدیدی از
تخلفات صندوق ذخیره رونمایی شد و همچنان نیز این قصه سری دراز دارد و کلاغ
شوم آن به منزل نرسیده است.

وزیر تازه وارد دولت یازدهم ضمن نقد به
اجرایی شدن طرح رتبه‌بندی معلمان و ضرورت کلید خوردن مجدد این موضوع تأکید
کرد «نگاه به آموزش و پرورش باید نگاه سرمایه‌ای باشد.»
دانش آشتیانی به
گونه‌ای وارد شد که نقدهای مخالفان رأی اعتماد وی مبنی بر سیاسی‌کاری و
فعالیت غیر‌قانونی در احزاب منحله از یاد همگان رفت و قشر فرهنگی باور
کردند که بعد از سال‌ها، فرشته نجاتی برای پیگیری مطالبتشان و بازگرداندن
عزت از دست رفته معلمان بالاخره به مقام وزارت در آموزش و پرورش رسیده است.

تعلیم و تربیت فدای برجام

وی که آموزش و پرورش را از
برجام هم مهم‌تر تلقی می‌کرد، مهم‌ترین دغدغه‌اش را جا انداختن جایگاه
آموزش و پرورش برای مردم و نهادهای مختلف دانست و گفت: به شدت مخالفم که
التماس کنم و پول بگیرم، اگرچه مجبورم و این کار را خواهم کرد، ولی دنبال
این هستم که التماس کنند تا به آموزش و پرورش بودجه بدهند.

شعارهای
عزتمندانه و نگاه سرمایه‌ای وزیر در حالی است که چندی بعد در جریان بررسی
بودجه ۹۶ مشخص شد، بودجه کلی آموزش و پرورش در سال ۹۶ فقط ۱۰ درصد افزایش
یافته است که قیاس این مبلغ با احتساب تورم سال جدید نشان داد، با مبلغ
تعیین شده همچنان کسری بودجه و عدم توان در پرداخت معوقات فرهنگیان در سال
۱۳۹۶ ادامه خواهد داشت.

کسری ۴ هزار میلیارد تومانی آموزش‌ و پرورش در اسفند ۹۵

اکنون
نیز آموزش‌ و پرورش در شرایطی سال ۹۵ را به اتمام رسانده است و وارد سال
۹۶ خواهد شد که در اسفند ماه سال جاری با کسری اعتبار ۴ هزار میلیارد
تومانی مواجه خواهد شد که هزار و ۴۰۰ میلیارد تومان از این کسری مربوط به
بحث پرداخت حقوق و مزایا است.
به آقای وزیر باید گفت که اکنون و فارغ
از نقدهایی که از گوشه و کنار شنیده می‌شود و در حالی که سرگرم بازی‌های
سیاسی شده‌اید، این جمله را هم باید به یاد داشته باشید که خودتان گفته
بودید «نیاز باشد برای حل معیشت معلمان به دولت التماس می‌کنم» و بیان
کردید «دنبال این هستم که التماس کنند تا به آموزش و پرورش بودجه بدهند»؛
همه اینها پیش‌کش، ‌لطفاً بیشتر از این دست در جیب معلمان نکنید.

مطمئناً
فرهنگیان هم راضی به التماس کردن شما برای دریافت بودجه نبودند، نیستند و
نخواهند بود، اما با تکیه بر گفته‌های جنابعالی در راستای تعاملات خوب و
سازنده با دولت، اکنون با توجه به کسری ۴ هزار میلیارد تومانی آموزش‌وپرورش
در پایان سال، انباشت حجمی از مطالبات و افزایش محدود بودجه آموزش و پرورش
در سال ۹۶، قشر فرهنگی با چه امیدی وارد سال جدید شوند؟
یعنی به نظر
شما جایگاه آموزش و پرورش چه زمانی برای دولت جا می‌افتد تا با افزایش
بودجه، قشر فرهنگی امیدی به تأمین مطالبات خود در سال جدید داشته باشند؟!
راستی چه خبر از صندوق ذخیره فرهنگیان؟! رتبه‌بندی معلمان به کجا رسید؟!

*نیره ساری