مردی که راست می گفت

علیرضا مخبر دزفولی در مطلبی در سوگ آیت الله مهدوی کنی  نوشت:

امروز چشمان مردی از حرکت بازایستاد که دنیا را صادقانه دید و مردم را مهربانانه دوست داشت.
امروز لب هایی به هم بسته شد که از آن ها جز راستی نتراوید .

امروز مردی درگذشت که خدا را در گفتار و کردار همیشه در نظر داشت.امروز آیتی از آیات الهی در حالی که چشمان امام و امت چندین ماه از هراس رفتنش نگران و دست به دعا بود ناسوت را ترک کرد و به ملکوت خدا پیوست.

مردی مثل آب چشمه زلال،مردی که همیشه راست می گفت.

آری امروز رکن رکینی از ارکان نظام مقدس اسلامی بعد از ماه ها تشویش و نگرانی فرو ریخت.
مرحوم مهدوی کنی در ۱۴ مرداد ۱۳۱۰ در روستای کن از توابع شهر تهران به دنیا آمد؛ وی پس از طی دوره دبستان در کن، وارد مدرسه علمیه لرزاده در تهران شد و از محضر مرحوم آیت الله برهان بهره های علمی و اخلاقی فراوان برد.

وی در سال ۱۳۲۷ در سن ۱۷ سالگی برای ادامه تحصیل به قم مهاجرت کرد و تا سال ۱۳۴۰ در محضر استادانی همچون حضرات آیات مشکینی، حاج شیخ عبدالجواد سده ای (جبل عاملی)، شهید صدوقی، سلطانی، مجاهدی، رفیعی قزوینی، شعرانی، علامه طباطبایی، آیه الله العظمی بروجردی، امام خمینی (ره)، آیه الله العظمی گلپایگانی و … دروس عالی فقه، اصول فقه، تفسیر، حکمت، کلام و دروس خارج فقه و اصول را آموخت.

آیت الله مهدوی کنی پس از بازگشت به تهران در سال ۱۳۴۰، در مدرسه مروی به تدریس علوم حوزوی مشغول شدند و از سال ۱۳۴۲ امامت جماعت مسجد جدید التاسیس جلیلی در خیابان ایرانشهر در نزدیکی میدان فردوسی را پذیرفت. این مسجد پایگاه مناسبی برای فعالیت های اجتماعی و سیاسی ایشان شد.

مبارزات علیه حکومت طاغوت، دستگیری های متعدد، تبعید، شکنجه و زندانی شدن را برای وی به همراه داشت.

آیت الله مهدوی کنی، پس از پیروزی انقلاب از طرف حضرت امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری عهده دار مسئولیت های متعددی بود که در هر کدام با صداقت و صفای باطن موفق بود.
آیت الله مهدوی کنی در دو دوره به عنوان فقیه در شورای نگهبان قانون اساسی عضویت داشت و نمایندگی امام خمینی (ره) در هیات حل اختلاف مسئولان نظام و چند ماموریت مشابه در حوادث مهم دوران انقلاب را عهده دار بود.

وی در کابینه شهیدان رجایی و باهنر (سال های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰) وزیر کشور بود و پس از به شهادت رسیدن شهیدان رجایی و باهنر در سال ۶۰، برای مدتی تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری کفیل نخست وزیری بود.

عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی و شورای عالی انقلاب فرهنگی، مسئولیت ستاد کمک رسانی به مردم مناطق بمباران شده، عضویت در شورای بازنگری قانون اساسی (سال ۶۸) و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام از دیگر مسئولیت های آیت الله مهدوی کنی بود.

موسس و دبیرکل جامعه روحانیت مبارز، ریاست دانشگاه امام صادق(ع) و تولیت حوزه علمیه مروی به همراه موقوفات وابسته به حکم حضرت امام خمینی ره (که براساس وقف نامه تولیت آن باید با مجتهد اول تهران باشد) از دیگر مسئولیت های وی بود.

آیت الله مهدوی کنی چهار دوره عضویت در مجلس خبرگان رهبری را در کارنامه داشت و از ۱۷ اسفندماه ۱۳۸۹ به ریاست مجلس خبرگان انتخاب شد.

وی ۱۴ خردادماه امسال پس از بازگشت از مراسم بیست و پنجمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) دچار عارضه قلبی شد و به بیمارستان انتقال یافت.

روح ملکوتی این عالم ربانی امروز به آسمان پرکشید ولی یاد او و خدمات صادقانه اش تا ابد در دل های مشتاقان مشی و مرام او جاودانه خواهد ماند.

صادقانه باید گفت خلأ نقش های پنهان و پیدای او در حفظ وحدت جناح های مختلف سیاسی و آرامش فضای کشور، وجاهت او در بین نخبگان و خبرگان و وفاداری و حمایت های غیرتمندانه او از شخصیت حقیقی و جایگاه حقوقی ولایت فقیه چه در زمان حیات مبارک حضرت امام خمینی و چه در دوره زعامت حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مدظله العالی احساس خواهد شد.
از درگاه الهی برای روح سبکبال این عالم عامل آرامش و غفران طلب می کنیم.

منبع : تابناک