فلسطین در سال ۲۰۱۴

فلسطین در سال ۲۰۱۴ شاهد حوادث مختلفی بود حوادثی که رنج را با امید آمیخت و مقاومت فلسطین به راه مبارزه و آزادی ادامه داد تا تاکید کند که مردم فلسطین توان مقابله با اشغالگری و خسارت زدن به آن را دارند.

سایت اینترنتی البدیل در گزارشی با نگاهی به وقایع مهم فلسطین در سال ۲۰۱۴ این سال را “سال آشتی و همبستگی” خوانده و تحولات مهم این سال را به شرح زیر آورده است:

“با آغاز سال ۲۰۱۴ اسماعیل هنیه،‌ نخست وزیر دولت حماس و از رهبران جنبش حماس چندین تصمیم را با هدف پیشبرد روند آشتی ملی فلسطینی و پایان اختلافات صادر کرد که براساس آن به تمامی فلسطینی‌های طرفدار جنبش فتح که به دنبال اختلافات فلسطینی در سال ۲۰۰۷ از این منطقه رفته بودند، بجز آنهایی که پرونده قضایی داشتند اجازه بازگشت به غزه داد. هنیه همچنین تاکید کرد که وزارت داخلی فلسطین در غزه برخی از اعضای جنبش فتح را که مشکلات امنیتی با بعد سیاسی داشتند، آزاد کرده و دولت او به نمایندگان جنبش فتح در شورای قانونگذاری که از غزه خارج شده‌ بودند، اجازه بازگشت خواهد داد.

با آغاز ماه آوریل، فتح و حماس نشست‌های مشترکی را ترتیب دادند که منجر به امضای توافقنامه‌ای مبنی بر برقراری سازش میان دو طرف، پایبندی به توافقنامه قاهره، بیانیه دوحه، تلاش برای تشکیل دولت توافقی طی پنج هفته و برگزاری انتخابات پارلمانی و شورای ملی فلسطین و ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین طی مدت حداقل شش ماه پس از تشکیل دولت شد. به دنبال امضای این توافقنامه هزاران فلسطینی به خیابان‌های غزه ریختند و امضای توافقنامه صلح فلسطین را جشن گرفتند.

در ماه ژوئن گذشته، دولت توافق ملی فلسطین به ریاست رامی حمد الله، با حضور اعضای کمیته اجرایی سازمان آزادی بخش فلسطین و فرماندهی گروه‌ها در مرکز فرماندهی رام‌الله با افزایش اختلاف دو جنبش فتح و حماس در مقابل محمود عباس، مراسم تحلیف به جای آورد.

ظهرروز ۱۰ دسامبر زیاد ابوعین، رئیس هیات مقابله با دیوار حائل و شهرک‌سازی‌ها و عضو شورای انقلابی جنبش فتح به دنبال یورش نیروهای اشغالگر رژیم صهیونیستی به راهپیمایی اعتراضی آن‌ها در شهر ترمسعیا واقع در شمال رام الله به شهادت رسید.

سال ۲۰۱۴ شاهد پیروزی‌های متعدد دیپلماتیک فلسطین در سطح بین‌الملل بود از جمله اینکه وزارت خارجه سوئیس در ماه آوریل گذشته اعلام کرد که فلسطین به عضویت کنوانسیون چهارم ژنو و پروتکل الحاقی اول در آمده است. این توافقنامه‌ها متون اساسی درباره حقوق بشر هستند. محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین موافقت با پیوستن فلسطین به کنوانسیون چهارم ژنو را به عنوان کشور امضا کننده تاریخی جدید برای این کشور دانست.

در ابتدای ماه اکتبر، پارلمان انگلیس پیش‌نویس لایحه غیرالزام آوری را به دولت این کشور ارائه کرد و در آن خواستار به رسمیت شناختن فلسطین شد. این پیش‌نویس با ۲۷۴ رای موافق در مقابل ۱۲ رای مخالف به تصویب رسید.

سوئد هم کشور فلسطین را به رسمیت شناخت. در نوامبر گذشته پارلمان اسپانیا همین طرح را به رای گذاشت و ۳۱۹ نماینده از مجموع ۳۲۲ نماینده‌ای که در پارلمان حضور داشتند موافقت خود را اعلام کردند و یک نفر از رای دادن امتناع ورزید و دو نماینده رای مخالف دادند.

مجمع ملی فرانسه هم در دسامبر با صدور پیش‌نویس طرح غیرالزام‌آور از دولت فرانسه خواست فلسطین را به رسمیت بشناسد. این قطعنامه با ۳۳۹ رای موافق در مقابل ۱۵۱ رای مخالف نمایندگان فرانسه به تصویب رسید. همچنین پارلمان ایرلند را هم پیش‌نویس طرح مشابهی را به تصویب رساند.

به مناسبت شصت و ششمین سالروز نکبت فلسطینی کرانه باختری و غزه شاهد راهپیمایی‌های گسترده مردم همه گروه‌های مختلف فلسطینی برای اولین بار از زمان اختلافات سال ۲۰۰۷ بود و به دنبال آن فلسطینی‌ها با پلیس مرزی رژیم صهیونیستسی درگیر شدند و دو فلسطینی در تظاهرات اطراف زندان عوفر کشته شدند.

اعلام رسمی ربوده شدن سه شهرک نشین در الخلیل درگیری‌ها در ژوئن آغاز شد و رژیم صهیونیستی جنبش حماس را متهم و کمربند نظامی را جنوب کرانه باختری ایجاد کرد. همچنین این رژیم عملیات جستجوی شهرک نشینان را آغاز کرد و بیش از ۱۰ فلسطینی جستجوی این ربوده شدگان و یورش به چند اردوگاه فلسطینی‌ها از جمله اردوگاه قلندیا و العین کشته شدند.

مقامات اسرائیلی بمباران غزه را آغاز کردند و در مقابل مقاومت هم پاسخ آنان را داد و چند موشک به یک کارخانه اسرائیلی در سدروت اصابت کرد و منجر به آتش سوزی در آنجا و مجروح شدن سه اسرائیلی شد.

نیروی هوایی رژیم صهیونیستی دو بار در ۱۲ حمله هوایی پاسخ مقاومت را داد و با انتشار شایعاتی در مورد زنده بودن یا کشته شدن شهرک نشینان، اشغالگران اواخر ماه ژوئن اجساد آنان را در نزدیکی حلحول یافتند و به دنبال آن رژیم صهیونیستی خواستار انتقام از اعراب شد.

ارتش رژیم صهیونیستی یک عملیات نظامی به نام “گنبد آهنین” را آغاز کرد. در مقابل گردان‌های عزالدین قسام هم عملیات جدید را انجام داد. در این میان جنش جهاد اسلامی عملیات “بنیان مرصوص” را آغاز کرد و حدود ۶۰ موشک را پرتاب کرد. حماس هم برای اولین بار از موشک‌های “سام ۷” علیه هلی‌کوپترهای آپاچی رژیم صهیونیستی استفاده کرد.

موشک‌های گردان القسام به بیش از ۳۵ کیلومتری داخل سرزمین‌های اشغالی نفوذ کرد و کوماندوهای دریایی وابسته به گردان‌های القسام برای اولین بار به پایگاه نظامی “زیکیم” در نزدیکی عسقلان یورش برده و با سربازان اسرائیل درگیر شدند.

همچنین این گردان یک تونل زیر منطقه کرم ابوسالم در شرق شهر رفح را منفجر کردند و موشک‌های “فجر ۵” مقاومت فلسطین به فرودگاه بن گوریون اصابت کردند.

فرودگاه نظامی فیفاتیم با موشک‌های نوع M75 مورد هدف قرار گرفت.

پس از آن گردان‌های القسام برای اولین بار شهر حیفا واقع در شمال سرزمین‌های اشغالی را با موشک‌های ساخت داخل که به نام R160 شناخته می‌شوند بمباران کردند و شهرهای هرتزیلیا وریشون لتسیون، قدس، تل آویو و حیفا برای اولین بار با موشک‌های دوربرد آنان بمباران شدند تا جایی که فرمانده جبهه داخلی رژیم صهیونیستی مجروح شد.

در این میان از کشورهای عربی برای آرام کردن اوضاع و برقراری آتش بس میان مقاومت و ارتش رژیم صهیونیستی تلاش کردند اما بیشتر این تلاش‌ها به جز طرح مصر شکست خوردند. رسانه‌ها متن طرح مصر برای برقراری آتش بس میان گروه‌های مختلف در غزه و سرزمین‌های اشغالی را منتشر کردند و رژیم صهیونیستی هم با آن موافقت و اعلام کرد که ساعت ۹ صبح روز بعد آتش بس را اجرا خواهد کرد اما جنبش حماس اعلام کرد که هیچ گونه طرح رسمی را از هی طرفی دریافت نکرده است و گروه‌های مقاومت بعد از ظهر آن روز مخالفت خود با طرح مصر را اعلام کردند.

سازمان ملل هم برای دعوت از مقاومت و رژیم صهیونیستی برای ایجاد آرامش در غزه و برقراری آتش بس انسانی به مدت پنج ساعت از ساعت ۱۰ صبح تا دو بعد از ظهر وارد مذاکره شد تا در این پنج ساعت نیازهای انسانی ساکنان غزه به آنان رسانده شود. در ماه اوت توافقنامه آتش بس به مدت ۷۲ ساعت از ساعت هشت صبح آغاز و قرار شد نیروها در زمان آتش بس در پایگاه‌های خود باقی بمانند.

در اواخر ماه اوت دو طرف به توافقنامه آتش بس با نظارت مصر دست یافتند. طبق این توافقنامه مذاکرات درباره موضع‌گیری‌های اصلی دو طرف به مدت یک ماه به تعویق افتاد.

در ماه ژوئیه گذشته جوان فلسطینی به نام محمد ابوخضیر ربوده شد و سپس جسد وی که بر آن آثار شکنجه و زنده زنده سوزانده شدن وجود داشت، کشف شد. گروهی از شهرک نشینان تندروی اسرائیلی برای انتقام پرونده سه شهرک نشین ربوده شده در الخلیل این جوان را ربوده بودند. این مساله موجی از تظاهرات گسترده در مناطق مختلف بیت المقدس را به راه انداخت و همه گروه‌های فلسطینی این مساله را محکوم کردند. همچنین میان ساکنان منطقه شعفاط در قدس و اشغالگران درگیری‌هایی شکل گرفت و به دنبال آن بیش از ۵۵ فلسطینی مجروح شدند.

رژیم صهیونیستی با بمباران منطقه الشجاعیه، نزدیک به ۱۰۰ فلسطینی را به شهادت رساند و ۲۵۰ تن دیگر را مجروح کرد. توپخانه رژیم صهیونیستی یک مدرسه وابسته به سازمان اونروا واقع در بیت حانون را که پناهگاه فلسطینی‌های آواره بود بمباران و ۱۶ فلسطینی را به شهادت رساند و ۲۰۰ تن دیگر را مجروح کرد. در مقابل مقاومت هم دو نفربر و یک تانک مرکاوا را منفجر کرد و ۱۳ سرباز از گردان جولانی را به هلاکت رساند و یک سرباز به نام شائول آرون را به اسارت خود درآورد.