&#۸۲۲۰;شیخ نمر&#۸۲۲۱; که بود؟

صدای ایران- وزارت کشور عربستان سعودی در بيانيه اي از اعدام شيخ نمر النمر خبر داد.

به گزارش صدا و سيما  به نقل از پايگاه شبکه العربيه، وزارت کشور عربستان سعودي در بيانيه اي از اعدام شيخ نمر النمر روحاني برجسته عربستان خبر داد.

وزارت کشور عربستان سعودي با انتشار بيانيه اي اعلام کرد رياض ۴۷ نفر از جمله شيخ نمر النمر روحاني بلند پايه  اين کشور را به اتهام فعاليت هاي تروريستي اعدام کرد.

در اين بيانيه آمده است بيشتر اين افراد در مجموعه اي از حملات تروريستي القاعده بين سال هاي ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ شرکت داشتند.

زندگي نامه شيخ نمر

تولد و نسب
آیت الله شیخ نمر باقر النمر در سال ۱۳۷۹ هجری قمری در منطقه العوامیه یکی از شهرهای استان القطیف در منطقه الشرقیه چشم به جهان گشود.

او به یک خانواده والامقام در منطقه منتسب است که در آن روحانیون بی نظیر و برجسته ای همچون آیت الله شیخ محمد بن ناصر آل نمر پرورش یافته اند. خاندان النمر همچنین وعاظ و خطبای منابر حسینی سرشناسی همچون پدربزرگ پدری وی حاج علی بن ناصر آل نمر را تربیت کرده و پرورش داده است.

تحصیلات مقدماتی و هجرت برای تحصیل علوم دینی
تحصیلات مقدماتی خود را در همان شهر العوامیه به پایان رساند و در سال ۱۴۰۰ هجری قمری مصادف با ۱۹۸۹ میلادی، برای آشنایی نزدیک تر با انقلاب اسلامی ایران و تحصیلات حوزوی ابتدا به ایران مهاجرت کرد تا در تهران در حوزه علمیه حضرت قائم(عج) حضور پیدا کند که در همان سال توسط آیت الله سید محمدتقی مدرسی در تهران تأسیس شده بود.

شیخ نمر پس از ۱۰ سال تحصیل در حوزه علمیه حضرت قائم(عج)، عازم سوریه شد و در حوزه علمیه حضرت زینب(ع) برای ادامه تحصیلات حوزوی و علوم دینی نام نوشت و در حضور اساتید این حوزه به تحصیل پرداخت.

وی دوره کتاب های اصولی از جمله ‘اصول’ المظفر، ‘رسائل’ شیخ انصاری و ‘کفایة’ آخوند خراسانی را گذراند و در علم فقه نیز ‘اللمعة الدمشقیة’ نوشته شهید اول، ‘جامع المدارک’ خوانساری، ‘مکاسب’ شیخ انصاری و ‘مستمسک العروة الوثقی’ سید حکیم و دیگر کتاب های فقهی را مطالعه کرد.

شیخ نمر در طول مدت تحصیل علوم حوزوی خود در تهران و سوریه در محضر اساتید مختلفی حضور یافت، از جمله:
– بحث خارج نزد آیت الله سید محمدتقی مدرسی در تهران
– بحث خارج نزد آیت الله سید عباس مدرسی در سوریه
– بحث خارج نزد آیت الله خاقانی در سوریه
– دروس عالیة نزد علامة شیخ صاحب الصادق در تهران
– درس ‘لمعة’ نزد علامة شیخ وحید افغانی
همچنین اخلاق را نزد آیت الله شیرازی در شهر مقدس قم فراگرفت و به این ترتیب به درجات بسیار بالایی در اجتهاد دست یافت و اجازه تدریس در مراکز علوم دینی و مذهبی را پیدا کرد.

وی از جمله معروف ترین و شایسته ترین مدرسان علوم مذهبی و دینی در حوزه های علمیه به شمار می آید که حتی در حوزه های علمیه ایران و سوریه به تدریس کتاب هایی همچون کتاب ‘اللمعة الدمشقیة’ و کتاب ‘جامع المدارک’ و ‘مستمسک عروة الوثقی’ و ‘الحلقات’ شهید سید محمدباقر صدر پرداخته است.

شیخ نمر سال ها اداره حوزه علمیه حضرت قائم(عج) در تهران و سوریه را برعهده داشت و تلاش بسیاری برای توسعه و پیشرفت این مراکز انجام داد.

پس از بازگشت به عربستان مرکز مذهبی ‘الإمام القائم(عج)’ را نیز در العوامیه تأسیس کرد که در واقع سنگ بنای ‘مرکز اسلامی’ در سال ۱۴۲۲ هجری قمری مصادف با ۲۰۱۱ میلادی بود.

شماری از ویژگی های وی
او دارای اخلاق والا و بسیار بزرگ منش و از عزم و اراده و روحیه ای سترگ برخوردار بود. وی به اصول و ارزشهای دین مبین اسلام پایبند و این پایبندی در جهاد و منش فکری وی در عمل تبلور یافته بود.

او همچنین در مورد تحولات و رخدادها دارای نگرشی بسیار تیزبینانه بود و به دلیل بهره مند بودن از یک فرهنگ غنی و متنوع نسبت به رویدادهای اجتماعی و سیاسی دارای یک نگرش تحلیلی دقیق و واقع گرایانه بود.

فعالیت ها و طرحهای او
او فعالیت ها و طرحهای بیشماری داشت که بر صحنه داخلی و منطقه ای تاثیر بسزایی گذاشت و تاثیرگذاری برخی از آنها از نظر دینی فکری اجتماعی و سیاسی بسیار چشمگیر بوده است.

آیت الله النمر با برپایی نمازهای جمعه و جماعت و شرکت دادن زنان و استفاده از توانایی های آنان در زمینه های دینی و اجتماعی و ایراد سخنرانی های پیام دار و برگزاری سمینارهای دینی و علمی در منطقه و خارج از آن و چاپ و انتشار تحقیقات و مقالات و تاسیس حوزه های علمیه در بیداری و روشنگری افکار عمومی در منطقه عوامیه نقش بسزایی ایفا کرد.

او بارها خواستار بازسازی قبرستان بقیع در مدینه منوره شد و به همین دلیل بارها از سوی پلیس احضار شد و تحت فشار قرار گرفت. او در سال ۱۴۲۸ در یک اقدام بی سابقه فهرست خواسته های شیعیان عربستان را به امیر منطقه الشرقیه ارائه داد تا آنجا که سعد الفقیه به عنوان یک روحانی سنی مخالف دولت از علمای اهل تسنن عربستان خواست تا از آیت الله النمر نحوه ارائه خواسته های خود را فرابگیرند.

وی در ماه محرم سال ۱۴۲۹ هجری قمری خواستار شکل گیری یک تشکیلات مخالف به نام ‘ جبهه الرشیده’ شد که به گفته وی وظیفه و مسوولیت آن مبارزه با فساد اجتماعی و تبعیض دینی و ظلم وستم سیاسی علیه پیروان اهل بیت علیهم السلام در عربستان بود.

آیت الله النمر در سال ۲۰۱۱ پس از سرنگونی رژیم های حاکم بر تونس و مصر و با آغاز انقلاب مردم بحرین ممنوعیت رسمی اعمال شده از ماه اوت سال ۲۰۰۸ از سوی مقامات سعودی در مورد ایراد سخنرانی و تدریس را درهم شکست و از تحولات شکل گرفته در طی فرآیند موسوم به بهار عربی سود جست و سخنرانی های خود را با سخن گفتن از آزادی سیاسی با محوریت تغییر سیاسی آغاز کرد.

حکم اعدام آیت الله نمر در آبان ۹۴ در دادگاه استیناف و دادگاه عالی آل سعود تأیید شد، و برگه‌ای به همین منظور به وزارت کشور ارسال شد تا امضای پادشاه برای انجام این حکم از دفتر پادشاهی گرفته شود.

دادگاهی در عربستان در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ با مطرح کردن اتهامات ادعایی “فتنه انگیزی در کشور” حکم اعدام آیت الله نمر را صادر کرد.

محاکمه این عالم برجسته شیعه بدون حضور رسانه ها و بدون اجازه به وی جهت دفاع از خود، انجام شد.

دادگاه محاکمه آیت الله نمر در مارس ۲۰۱۳ آغاز شد و دادستانی کل عربستان در آن زمان با متهم کردن وی به فتنه انگیزی، اعدام ایشان را خواستار شد.

آیت الله نمر در هشتم ژوئیه ۲۰۱۲ به دست نیروهای امنیتی بازداشت شد.

نیروهای امنیتی سعودی قبل از بازداشت شیخ نمر، خودروی او را تعقیب کرده و به سوی وی تیراندازی کردند، که در نتیجه آن، شیخ نمر به شدت زخمي شد.

در پی بازداشت این عالم برجسته شیعه، فعالیتهای اعتراض آمیز گسترده ای در شرق عربستان روی داد و چندین جوان عربستانی نیز در جریان همین اعتراضها به ضرب گلوله نیروهای امنیتی شهید يا زخمي شدند.