گزارش میدانی از بازار ارز

به گزارش صدای ایران روزنامه خراسان نوشت؛ اگر این روزها سری به خیابان منوچهری تهران بزنید، پر است از افرادی که بدون هیچ فعالیت خاصی کنار خیابان ایستاده اند و گاهی گوشی همراهشان را به دست می گیرند و مطالبی درباره خرید و فروش ارز مطرح می کنند. برخی از این افراد همان فعالان خاموش و بدون شناسنامه بازار ارز یا دلالان عمده فروش ارز هستند که پاتوق اصلی شان در همین خیابان و سبزه میدان است، برخلاف خرده فروش های ارز که در خیابان فردوسی حدفاصل چهارراه استانبول تا میدان فردوسی ایستاده اند و منتظر مشتریان عادی هستند. دلالان عمده فروش در جمع خودشان کاملا شناخته شده اند حتی با پسوند و پیشوند های فامیلی. این افراد تا اواخر پاییز سال گذشته جلوی پاساژ افشار یعنی تقاطع ابتدای خیابان منوچهری با خیابان فردوسی جمع می شدند و فریاد کنان معاملات کلان کاغذی ارز را به راه می انداختند اما این روزها به دلیل حضور پررنگ عوامل نیروی انتظامی، به داخل خیابان منوچهری ،مقابل بانک ملت یا پیاده روهای دوطرف این خیابان کوچ کرده اند. شناخت آنان از رهگذران عادی خیابان منوچهری به دلیل فعالیت بی سروصدایشان از ترس نیروی انتظامی به راحتی میسر نیست؛ هرچند که به نظر می رسد ماموران دستگاه های اطلاعاتی و نظارتی بدون هیچ تردیدی شناخت کافی از آنان و حساب های بانکی شان دارند. به نظر می رسد تا سیاست گذاران بازار و سیاست گذاران پولی و بانکی کشور فکری اساسی و ریشه ای برای فعالیت شفاف و کنترل شده این افراد در قالب هایی مثل بورس ارز نکنند، بازار ارز و سکه کشور رنگ آرامش و ثبات پایدار به خود نمی بیند.

ظهر هنگام، حدود ساعت ۱۲، زمانی که خرید و فروش در بازار سکه و ارز به اوج خود می رسد، قیمت سکه را پشت گیشه چند صرافی درخیابان جمهوری اسلامی دنبال می کنیم که برای هرسکه تمام طرح جدید، قیمت چهار میلیون و ۵۰۰ هزار تومان درج شده است اما لحظاتی بعد قیمت چهار میلیون و ۷۰۰ هزارتومان پشت گیشه یکی از این صرافی ها نقش می بندد. به داخل صرافی مذکور می روم و می گویم که قصد خرید ۱۰ سکه طرح جدید را دارم. همان قیمت چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان را اعلام می کند. به فروشنده می گویم که چند صرافی در همسایگی اش به قیمت چهار میلیون و ۵۰۰ هزار تومان می فروشند که به سرعت می گوید اگر شما خریدار هستید به همین قیمت معامله می کنیم. به عبارت دیگر مشخص می شود که قیمت پشت گیشه وی کاملا ساختگی و حاصل حدس و گمان فروشنده است به طوری که با دیدن مشتری حاضر است ۲۰۰ هزارتومان ارزان تر بفروشد. البته حدود ۴۰۰ متر بالاتر در ابتدای خیابان منوچهری یک صرافی قیمت سکه امامی یا طرح جدید را چهار میلیون و ۴۰۰ هزار تومان در گیشه درج کرده است و حاضر است به همین قیمت هم بفروشد. کمی بالاتر نزدیک میدان فردوسی، قیمت هر سکه طرح جدید چهار میلیون و ۶۰۰ هزار تومان درج شده است. به عبارتی قیمت هر سکه امامی با طی یک فاصله چند صد متری چند صد هزار تومان تغییر می کند و این یعنی بی نظمی بی سابقه یا بسیار کم سابقه در بازار سکه.

داخل یک صرافی معتبر و سابقه دار در خیابان جمهوری اسلامی می روم و می پرسم آیا حاضر است ۱۰ عدد سکه تمام بهار طرح جدید را خریداری کند که پاسخ مثبت است اما به قیمت هرسکه چهار میلیون تومان، این درحالی است که قیمت فروش هرقطعه سکه روی گیشه همین صرافی چهار میلیون و ۵۰۰ هزارتومان درج شده است و این یعنی تفاوت ۵۰۰ هزارتومانی میان خرید و فروش سکه در این صرافی. از وی می پرسم که به چه دلیل این همه تفاوت بین قیمت خرید و فروش سکه وجود دارد که پاسخ می دهد، به دلیل حباب یک میلیون تومانی سکه!

داخل خیابان منوچهری یکی از دلالان عمده ارز به آرامی می گوید:”کی یک بسته داره؟” منظورش این است که چه کسی یک بسته ۱۰ یا احتمالا ۱۰۰ هزار دلاری می فروشد، از وی می پرسم که به چه قیمتی حاضر است این بسته را بخرد که می گوید: ما خودمان هر بسته را به قیمت دلاری ۱۰ هزار و ۶۰۰ تومان می فروشیم، البته ۱۰۰ متر آن طرف تر دلار فروش های کنار خیابان فردوسی دلار را به مشتریان و مردم عادی در مقیاس های کوچک مانند چند صد دلار به قیمت هر دلار ۱۱هزار و ۱۰۰ تا ۱۱هزار و ۲۰۰ تومان می فروشند و یکی از آنان می گوید که حاضر است به قیمت ۱۱هزار و۱۰۰ تومان ۸۰۰ دلار تهیه کند و بفروشد.همین مسئله نشان می دهد که باید به فوریت فکری برای نیاز های خرد مردم در زمینه تهیه ارز کرد تا دلالان با سوء استفاده از این مسئله قیمت های غیر منطقی با فاصله غیر منطقی تر خرده فروشی و عمده فروشی را در بازار تثبیت نکنند .