دومین حضور «شیرین»
طراحی لباس را از ماهها پیش بهدست متخصصان سپرد تا بتوانند بر اساس موازین و مقررات ورزش بانوان و نظر فدراسیون ورزشهای سهگانه لباس وی را طراحی کنند و به انتظار نشست تا ببیند ثمره تلاشش چه خواهد شد. او امید داشت که امسال را در کنار دیگر دختران ایرانی در قالب یکتیم کامل در این مسابقات شرکت کند و امیدوار بود که حضورش در این رقابتها باعث شود مشکل بانوان کشور هم حل شود و تیمملی سهگانه زنان ایران حضور در عرصههای بینالمللی این رشته را تجربه کند. اما امسال هم آرزوی شیرین برآورده نشد. او به تنهایی عازم کانادا شد تا باز تنها نماینده ایران در این مسابقات باشد. برخلاف سال گذشته که فدراسیون ورزشهای سهگانه تنها ساعاتی مانده به برگزاری مسابقات لندن مجوز حضور او را صادر کردند، اینبار امور اداری به سرعت انجام شده بود. مجوز کتبی به فدراسیون بینالمللی فرستاده شد و از سوی فدراسیون از شیرین دعوت کردند که در برنامه افتتاحیه ورزشهای سهگانه که در «ادمینتون» کانادا برگزار میشد پرچمدار باشد. هرچند که باز هم بخت با شیرین یار نشد و مهر ویزای سفر به کانادا آنقدر دیر در پاسپورت او خورد که نتوانست در افتتاحیه حضور داشته باشد.
گرامی یکروز مانده به مسابقه به کانادا رسید. خستگی سفر و اضطراب تایید لباس تا آخرین لحظه با این ورزشکار جوان همراه بود. اما اینبار شیرین با ۱۴رتبه برتری نسبت به سال قبل توانست به مقام ۵۲ دست یابد. مقامی که در میان سههزار شرکتکننده از ۷۳کشور جهان به آسانی قابلدسترسی نیست. زمان دوساعتو۴۲دقیقهو۱۲ثانیه سال گذشته شیرین امسال کمتر شده بود؛ هرچند او دوبرابر پارسال شنا کرد. گرامی هزارو۵۰۰متر را شنا کرد و توانست در دوساعتو۳۳دقیقهو ۳۷ثانیه مسابقه را به اتمام برساند. برای شیرین رفتن روی سکوی قهرمانی هدف نیست. آنطور که او به «شرق» میگوید: «هدف اول من این است که بتوانم مجوز حضورم را در این رقابتها بگیرم و به نمایندگی از ایران در این مسابقات شرکت کنم تا جای خالی زنان ورزشکار ما تا حدی در میدانهای بینالمللی خصوصا در ورزشهای سهگانه پر شود.»هر چند صدور مجوز لباس و حضور در مسابقات مثل هر کار دیگری در ایران بهسختی صورت میگیرد، اما شیرین از کسی گلایه نمیکند. میگوید مشکلات و مسایل و محدودیتهای قانونی را درک میکند و به آن احترام میگذارد. از همکاری مسوولان ورزشی تقدیر میکند و خوشحال است که باز هم توانسته نمایندگی زنانی را داشته باشد که بهعلت محدودیتهای پوشش، موفق به شرکت در مسابقات بینالمللی نشدهاند.
برای شیرین فرقی نمیکند چه کسی مقام داشته باشد، او فقط میگوید میخواهم که راه را برای دیگران باز کنم. او میتواند هم به نمایندگی از کشوری که در آن زندگی میکند در مسابقات بینالمللی آنطور که راحتتر است شرکت کند هم زیر نظر فدراسیون بینالمللی سهگانه، اما تصمیم گرفت با مسوولان ورزش ایران وارد مذاکره شود و تا آنجا که میتوانست تلاش کرد تا به هدف خود برسد. شیرین به مقررات و قوانین ایران احترام میگذارد و برای همین در تمام طول مسابقات نگران بود نکند کاری خلاف آنچه مسوولان ورزشی خواستهاند صورت بگیرد. او حتی میگفت که حاضر است هر شرطی که وزارت ورزش میگذارد قبول کند تا بتواند نماینده زنان ایران در این مسابقات باشد. در این دوسال مسوولان فدراسیون بینالمللی خیلی با شیرین همکاری کردهاند و تسهیلات لازم را برای او در میادین ورزشی فراهم کردهاند که مشکلی برای شرکت شیرین بر اساس موازین و قوانین ایران ایجاد نشود.
شیرین از این همه همکاری و تشویق از سوی دیگران خوشحال و قدرشناس است و میگوید: «اگر فدراسیون جهانی سهگانه و میزبان مسابقات با من همکاری نمیکردند بیشک نمیتوانستم به این راحتیها مسابقه بدهم.»او بر خلاف سال گذشته امسال در شهری مسابقه داد که خیلی مهاجر ایرانی ندارد، اما میگوید که ایرانیان از شهرهای مختلف خود را به ادمینتون رسانده بودند و در کنار تماشاچیان خارجی او را تشویق میکردند. این ورزشکار جوان در پاسخ به خبرنگار «شرق» درباره واکنش خارجیها به پوشش او، گفت: «عالی بود. باورم نمیشد. تماشاچیان بهشدت مرا تشویق میکردند و به من انگیزه و انرژی میدادند.» گرامی در ادامه راهی که دارد مصمم است؛ وقتی میبیند ورزشکاران خارجی، تماشاچیان از کشورهای مختلف، برگزارکنندگان مسابقه، همهوهمه از او حمایت میکنند و مورد تشویق قرار میگیرد. شیرین به خبرنگار «شرق» گفت: «بعد از مسابقه مردم از نقاط مختلف جهان از آمریکا، استرالیا گرفته تا کویت، مصر و عربستانسعودی برایم پیامهای تبریک و دلگرمکننده فرستادند. پیامهایی که واقعا به من روحیه و نشاط میداد.»
منبع : روزنامه شرق