بین الملل
رئيس جديد کميته روابط خارجي سنا کيست؟
کورکر يکي از حاميان اصلي فشار به ايران و اعمال تحريم هاي جديد است. کورکر به همراه سناتور ليندسي گراهام در نوامبر ۲۰۱۳ لايحه اي را پيشنهاد داد که براساس آن رئيس جمهور ظرف سه روز بايد هر گونه توافق جامع احتمالي با ايران را براي بررسي به کنگره بفرستد.
سناتور باب کورکر (جمهوري خواه از تنسي) با شروع به کار کنگره صد و چهاردهم و سناي جمهوري خواه به عنوان رئيس جديد کميته روابط خارجي مجلس سنا انتخاب شده است. کورکر که جانشين سناتور باب منندز (دموکرات از نيوجرسي) در کميته روابط خارجي مي شود، يکي از طراحان اصلي تحريم ها در سناي ايالات متحده است. به همين دليل در اين نوشتار به معرفي اين سناتور مي پردازيم.
باب کورکر کيست؟
کورکر ۶۲ ساله در اورنجبورگ، کارولايناي جنوبي به دنيا آمد و در سن ۱۱ سالگي به همراه خانواده اش به تنسي نقل مکان کرد. وي در سال ۱۹۷۰ از دبيرستان فارغ التحصيل شد و در ۱۹۷۴ در رشته مديريت صنعتي از دانشگاه تنسي ناکسويل، مدرک ليسانس را اخذ کرد. کورکر در مصاحبه اي که با نشريه اسکوائر داشت گفته بود در سن ۱۳ سالگي شروع به کار کرده است و زباله ها را جمع مي کرده است و بعدها به عنوان کارگر در يک کارخانه خودروسازي مشغول به فعاليت مي شود.
پس از فارغ التحصيل شدن از دانشگاه، کورکر چهار سال به عنوان ناظر يک پروژه ساختماني کار مي کرد. در اين مدت وي توانست ۸ هزار دلار کسب کند و با استفاده از اين سرمايه در سال ۱۹۷۸ شرکت ساختماني بنکور را تاسيس نمود. اولين قرارداد شرکت وي با رستوران هاي کريستال براي ساخت ديوار و پنجره بود. اين شرکت ساختماني توانست عملکردي موفقيت آميز داشته باشد و سهامش در سال ۸۰ درصد رشد داشت و در اواسط دهه ۱۹۸۰ ميلادي در ۱۸ ايالت مشغول به فعاليت شد.
کورکر در سال ۱۹۹۹، دو شرکت بزرگ در زمينه املاک در چاتانوگا را خريداري کرد. کورکر معتقد است که تجربياتش در زمينه تجاري به وي بينشي ارزشمند در زمينه عملکرد و تجربيات سياسي اش داده است. ثروت کورکر تا سال ۲۰۰۸ حدود ۱۹ ميليون دلار برآورد مي شود.
اولين ورود کورکر به سياست در سال ۱۹۹۴ اتفاق افتاد، زماني که وي در انتخابات سنا شرکت کرد اما در انتخابات مقدماتي جمهوري خواهان رقابت را به سناتور بيل فريست واگذار کرد. در سال ۱۹۹۵ کورکر توسط فرماندار دان ساندکوئيست، به عنوان کميسيونر مالي ايالت تنسي انتخاب شد. کورکر در سال هاي ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به عنوان شهردار چاتانوگا انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۴ کورکر اعلام کرد که قصد دارد در انتخابات سناي سال ۲۰۰۶ کانديدا شود. وي در اين انتخابات توانست با اختلافي دو درصدي و کسب ۵۱ درصد آرا، هارولد فورد، رقيب دموکراتش را شکست دهد و از ۳ ژانويه ۲۰۰۷ به عضويت سناي ايالات متحده درآمد. کورکر در انتخابات مجدد سال ۲۰۱۲ توانست ۶۵ درصد آرا را به دست بياورد.
سياست خارجي
کورکر تا قبل از ورودش به سنا در سال ۲۰۰۷ هيچ گونه تجربه اي در زمينه سياست خارجي نداشته است، اما در اين سال ها به ۶۴ کشور سفر کرده است. کورکر تا قبل از انتصاب به عنوان رئيس کميته روابط خارجي سنا، عضو بلندپايه اين کميته بود. کورکر از حاميان جنگ عراق محسوب مي شود و با وجود سرخوردگي مردم از اين جنگ همچنان از ادامه آن حمايت مي کرد. وي معتقد بود هرگونه خروج نيروهاي نظامي ايالات متحده از عراق بايد منوط به بهبود شرايط اين کشور باشد. به همين دليل مخالف خروج نيروها از عراق بود.
کورکر همچنين با استراتژي دموکرات ها در زمينه جنگ افغانستان مبني بر افزايش تلاش هاي غير نظامي براي بازسازي کشور فقير و مجهز به سلاح اتمي پاکستان به عنوان کشوري که در تحولات افغانستان نقش دارد، مخالف بود. وي در اين زمينه گفته بود: «من هيچ نظري در اين رابطه ندارم. فقط بايد نيروهاي نظامي بيشتري اعزام شوند.»
کورکر موافق فشار بيشتر به روسيه به خاطر اقدامات تهاجمي اش در اوکراين است. کورکر معتقد است که روسيه بايد رفتارش را اصلاح کند و ايالات متحده نمي تواند اجازه دهد که اين کشور در ادامه تجاوز خود موفق باشد و بايد بهاي سنگيني پرداخت کند. کورکر يکي از طراحان لايحه افزايش تحريم هاي روسيه و کمک نظامي ۳۵۰ ميليون دلاري به اوکراين بود.
تحريم هاي ايران
کورکر يکي از حاميان اصلي فشار به ايران و اعمال تحريم هاي جديد است. کورکر به همراه سناتور ليندسي گراهام (جمهوري خواه از کارولايناي جنوبي) در نوامبر ۲۰۱۳ لايحه اي را پيشنهاد داد که براساس آن رئيس جمهور ظرف سه روز بايد هرگونه توافق جامع احتمالي با ايران را براي بررسي به کنگره بفرستد و کنگره ظرف مدت ۱۵ روز جلسات استماع در اين رابطه برگزار خواهد کرد و ۱۵ روز ديگر هم براي صدور قطعنامه مخالفت فرصت خواهد داشت. اگر رئيس جمهور متن توافق را به کنگره نفرستد يا قطعنامه مخالفت را تصويب نکند، آن وقت تحريم هاي لغو شده قبلي هم بازخواهند گشت.
اين لايحه به همراه لايحه تحريم هاي جديد که توسط سناتور منندز و کرک پيشنهاد شده بود، توسط دموکرات ها و سناتور هري ريد، رهبر وقت اکثريت سنا، بايکوت شده بود. اما با روي کارآمدن سناي جديد، سناتور ميچ مک کانل (جمهوري خواه از کنتاکي) رهبر اکثريت جديد و سناتور کورکر در کميته روابط خارجي، اين لوايح را در نوبت تصويب قرار داده اند.
سناتور کورکر سال ۲۰۱۳ پس از ارائه لايحه پيشنهادي اش گفته بود: «بسيار مهم است که سنا در بحث مربوط به مذاکرات بر سر برنامه هسته اي غيرقانوني ايران نقش داشته باشد و فشارها عليه اين کشور را ادامه دهد. بسياري از ما درباره توافق موقت که در ژنو به دست آمد نگران هستيم، چون اهرم هاي فشار ايالات متحده در آن کاهش يافت. در نتيجه اين توافق موقت مي تواند منجر به توافق نهايي شود که به فعاليت هاي غني سازي ايران مشروعيت مي بخشد، امري که ناقض قطعنامه هاي متعدد شوراي امنيت سازمان ملل است.»
کورکر معتقد است: «توافق موقت هيچ کدام از منافع ايران را قرباني نکرد، بلکه ايالات متحده با لغو تحريم ها دست به ريسک بزرگي در معامله با ايران زد. وقتي شما شروع به شل کردن تحريم ها مي کنيد و مردم مشاهده مي کنند که ايران کشوري سرکش نيست و عضوي از جامعه بين المللي است، اين عجله کردن براي داشتن رابطه با آنها است. به همين دليل است که ما نگران توافق موقت هستيم. بديهي است که ما نااميد شديم، اما اميدواريم که بتوانيم اين روند را معکوس کنيم و به اين گونه توافق ها پايان دهيم.»
منبع : دیپلماسی ایرانی