معرفی کتاب «سیاست خارجی ایران در خاورمیانه بین حوادث یازده سپتامبر ۲۰۰۱ و تحولات عربی ۲۰۱۱»

با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بلوک غرب به سرکردگی ایالات متحده دشمن شماره‌ی یک خود، چه در عرصه‌ی واقعیت و چه در عرصه‌ی مفهومی، را از دست داد به زعم بسیاری از اندیشمندان این مسئله باعث گردید که ایالات متحده در خلا معنا گرفتار شود.

حملات تروریستی یازدهم سپتامبر به نوعی این خلا را پر کرده و دشمن جدیدی برای ایالات متحده تعریف نمود.

وقتی رئیس جمهور وقت امریکا ایران را در محور شرارت خواند، کنش‌های میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده نیز وارد مرحله بسیار حساسی از توازن و برخوردهای استراتژیک گردید.

نویسنده در این کتاب با اتخاذ رویکردی مفهومی به تحلیل کنش‌های بازیگران در منطق پرداخته و بر این باور است که هدف اصلی سیاست خارجی ایران افزایش امنیت نسبی از طریق مهار تهدید امریکاست که این امر از طریق افزایش نقش منطقه‌ای ایران میسر خواهد گشت.

در شرایط بسیار حساس منطقه‌ای که توازنی شکننده حاکم بوده و هر گونه اشتباه محاسباتی می‌تواند آتش منازعه در خاورمیانه را شعله‌ور سازد.

با در نظر گرفتن تحولاتی که در کشورهای عربی در سال ۲۰۱۱ منجر به سقوط حکومت‌ها گردید و در برخی از کشورها زمینه را برای به قدرت رسیدن گروه‌هایی با منافع متعارض فراهم کرد نویسنده اساس در پی پاسخ به این سوال است که دامنه‌ی مرزهای حضور ایران در مسائل خاورمیانه کجاست و چالش‌ها و فرصت‌هایی که از قِبل این حضور حاصل می‌شود کدامند؟ و تضادهای مفهومی و تئوریک ناشی از حضور و یا عدم حضور ایران چه می‌تواند باشد؟

این کتاب در قطع وزیری و با جلد شومیز در ۳۳۲ صفحه و با تیراژ ۵۰۰ نسخه به سفارش مرکز آموزش و پژوهش‌های بین‌المللی توسط اداره‌ی نشر وزارت امور خارجه در سال ۱۳۹۴ به چاپ رسیده است.